Forum   Mapa strony   Kontakt  

 
Działalność nasza nie będzie tylko papierowa, dydaktyczna lub agitacyjna.
Staraniem naszym będzie, aby wszystko to, co powiemy lub napiszemy,
przemieniało się w czyn. Tylko też z tego punktu widzenia
podejmować się będziemy zadań, które uważać będziemy za ważne.
Wnoszenie sporów partyjno-politycznych do prac Towarzystwa jest wzbronionym
(§5 statutu Towarzystwa Ekonomicznego w Krakowie, uchwalonego 1 marca 1921 r.)

Newsletter PTE



Szukaj w serwisie



Zeszyty Naukowe, nr 6

Spis treści:

Artur Pollok Profesor Edward Łukawer (1920–2007) – życie człowieka niezłomnego

Mirosław BochenekRacjonalność gospodarowania w twórczości Edwarda Łukawera

Grażyna MusiałMetodologiczne problemy poznania ekonomicznego

Marek Ratajczak – Dylematy współczesnej ekonomii

Andrzej Matysiak – Kapitał jako proces

Tomasz Tokarski – Akumulacja kapitału a wzrost zatrudnienia w N-kapitałowym modelu wzrostu gospodarczego

Jerzy KleerGlobalizacja w warunkach różnych cywilizacji

Aleksander ŁukaszewiczW kwestii roli nauki i techniki w epoce globalizacji

Teresa Bal-Woźniak – Przesłanki i konsekwencje uznania innowacyjności za kryterium sprawności systemu ekonomicznego

Barbara Polszakiewicz – Rytmiczność jako zasadnicza cecha cyklu koniunkturalnego

Adam P. Balcerzak – Współczesna polityka stabilizacyjna wobec problemów informacyjnej nieefektywności decydentów gospodarczych: przypadek Stanów Zjednoczonych

Wacław Jarmołowicz, Dawid PiątekStrategie transformacji a doświadczenia wybranych krajów. Elementy analizy porównawczej

Michał Gabriel WoźniakJak obecnie widzą polską transformację i jej przyszłość ekonomiści z najwyższej półki?

Zofia Dach – Przemiany współczesnych rynków pracy

Andrzej Adamczyk, Robert W. Włodarczyk – Nowe zjawiska na rynkach pracy krajów Europy Środkowej i Wschodniej

Bogumiła Szopa – Postawy gospodarstw domowych w Polsce wobec akcesji

Leszek Kozioł – Problemy ładu korporacyjnego w sektorze prywatnym i publicznym

Stanisław RudolfPolskie doświadczenia wyniesione z działalności europejskich rad zakładowych

Krystyna Przybylska – Szanse i zagrożenia dla sektora bankowego w Polsce wynikające z fuzji banków BPH SA i Pekao SA

Aleksandra Lityńska – Czołowi przedstawiciele polskiej szkoły historycznej w ekonomii w okresie międzywojennym

 

Streszczenia artykułów:

Artur Pollok

Profesor Edward Łukawer (1920–2007) – życie człowieka niezłomnego

Profesor Edward Łukawer to jeden z najwybitniejszych polskich ekonomistów. Urodzony 28 marca 1920 r. w Warszawie. Absolwent Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. Profesor Akademii Ekonomicznej w Krakowie, gdzie pracował w latach 1952–1969 oraz 1980–1990. Człowiek niezwykły – o wielkiej mądrości i ogromnym szacunku do drugiego człowieka, bezkompromisowy w obronie prawdy. W 1940 r. deportowany przez Rosjan na Syberię z wyrokiem „dożywotniego zesłania”, skąd udało Mu się powrócić do ojczyzny dopiero w 1946 r. W wyniku poparcia udzielonego studentom protestującym w obronie wolności obywatelskich i suwerenności kultury w marcu 1968 r. uznany za wroga Polski Ludowej, odsunięty od pracy dydaktycznej ze studentami, a rok później wyrzucony z pracy na uczelni. Zrehabilitowany przez Senat Akademii Ekonomicznej w Krakowie dopiero w 1980 r. Człowiek oddany pracy naukowej, czyniący przedmiotem swego zainteresowania głównie ekonomiczną myśl socjalizmu, historię polskiej myśli ekonomicznej oraz transformację systemu gospodarczego w Polsce. Autor blisko 200 publikacji, w tym 5 książek, wydanych zarówno w Polsce jak i za granicą w językach: angielskim, niemieckim, rosyjskim, ukraińskim oraz japońskim. Zmarł niespodziewanie 9 listopada 2007 r. w Krakowie.

Mirosław Bochenek

Racjonalność gospodarowania w twórczości Edwarda Łukawera

Racjonalnością gospodarowania Edward Łukawer zainteresował się w 1960 r. i problematyka ta była przedmiotem jego dociekań naukowych przez następnych 45 lat. Do prowadzenia badań w tym zakresie zainspirowała Go koncepcja racjonalności, przedstawiona przez Oskara Langego w jego Ekonomii politycznej. Książka O. Langego wywołała dyskusję – trwającą niemal 30 lat – w środowisku akademickim nad różnymi aspektami racjonalności, którą śledził i skrupulatnie utrwalał E. Łukawer. Ekonomista ten niestrudzenie głosił również potrzebę wdrożenia wzorca racjonalności do praktyki gospodarczej. Jednak największym jego przedsięwzięciem była książka pt. Spór o racjonalność gospodarki socjalistycznej, w której najszerzej i najbardziej szczegółowo – w porównaniu z innymi opracowaniami – przedstawił międzywojenną debatę. Jego ocena wystąpienia O. Langego została krytycznie przyjęta przez autorów prac na temat międzywojennej dyskusji o możliwości racjonalnego gospodarowania w socjalizmie. Pod koniec życia E. Łukawer zrezygnował z wartościowania poglądów uczestników tego sporu, ograniczając się jedynie do prezentacji ich stanowisk. W sumie problematyka racjonalności przewijała się w niemal dwudziestu Jego publikacjach. W większości z nich racjonalność gospodarowania była centralną kategorią rozważań. Zasługi na tym polu upoważniają do włączenia E. Łukawera do grona najwybitniejszych znawców problematyki racjonalności gospodarowania.

Grażyna Musiał

Metodologiczne problemy poznania ekonomicznego

W artykule zawarto kilka reprezentatywnych ujęć przedmiotu metodologii i określono zakres zagadnień, których one dotyczą. Rozważania przedstawione w niniejszym tekście należą do metodologii ekonomii. W artykule podjęto problemy związane ze strukturą działalności poznawczej uczonych oraz problemy rodzajów wartości nauki, które oni respektują w toku realizacji stawianych sobie celów poznawczych. Strukturę działalności poznawczej tworzą określone procedury badawcze, prowadzące na ostatnim etapie do utworzenia teorii ekonomicznej, co objaśnia w ujęciu graficznym rysunek nr 1. Metodologia ekonomii stanowi centralną część obszerniejszej dziedziny badań, których przedmiotem jest nauka ekonomii, a którą to dziedzinę można by nazwać teorią nauk ekonomicznych. Artykuł zawiera również analizę dorobku Poznańskiej Szkoły Metodologicznej, co objaśnia w ujęciu graficznym rysunek nr 2.

Marek Ratajczak

Dylematy współczesnej ekonomii

Celem artykułu jest prezentacja istotnych – zdaniem autora – dylematów współczesnej ekonomii, wiążących się z pytaniem o to, jaką nauką jest ekonomia? Przy tym słowo „jaką” może być zarówno interpretowane w kategoriach pytania o miejsce ekonomii w klasyfikacji nauk i jej związki z innymi naukami, jak i spojrzenia na ekonomię z punktu widzenia głównych współczesnych programów, czy też stanowisk metodologicznych. Można także pytanie o to jaką nauką jest ekonomia odnieść do dyskusji o wewnętrznej złożoności w kategoriach podziału na szkoły, kierunki i ich wzajemne relacje i wreszcie – last but not least – możliwa jest analiza ekonomii przez pryzmat jej sukcesów i porażek. W artykule rozważania zostały skoncentrowane na dyskusji o miejscu ekonomii wśród innych nauk połączonej z kwestiami metodologicznymi oraz spojrzeniu na ekonomię przez pryzmat głównych współczesnych programów, czy też stanowisk metodologicznych. Autor stoi przy tym konsekwentnie na stanowisku, że ekonomia należy do grona nauk społecznych, które to nauki, wraz z naukami przyrodniczymi, tworzą trzon nauk empirycznych. Jedną z cech ekonomii, lecz nie tylko tej nauki, jest współistnienie różnych koncepcji, niekiedy odwołujących się do odmiennych paradygmatów. Ważne byłoby jednak, aby akceptacja metodologicznej różnorodności w ekonomii i swego rodzaju osobliwości tej dyscypliny nie były interpretowane jako brak potrzeby głębszej refleksji metodologicznej, gdyż to naraża ekonomię i ekonomistów na zarzuty pozostawania na etapie prenaukowym.

Andrzej Matysiak

Kapitał jako proces

Artykuł zawiera krytyczną analizę zasobowej koncepcji kapitału. Uzasadnia się, że kapitał istnieje tylko jako proces, ponieważ jego funkcje i wartość są zdeterminowane przez działania. Najogólniejszy model tego procesu według formuły marksowskiej to: pieniądz – towar – pieniądz. Podłożem materialnym tego procesu są rzeczy i pieniądze. Jest on ufundowany w działaniach, które polegają na powtarzaniu aktów kupna w celu sprzedaży. Centralnym kontraktorem w tym procesie jest właściciel kapitału, który dysponuje wiązką praw własności, a w szczególności prawem do rezydualnej nadwyżki. Proces tworzenia i wykorzystania kapitału społecznego odbywa się według schematu zaufanie indywidualne – wiarygodność – zaufanie społeczne. Proces powyższy wyklucza udział wymiany ekonomicznej, ponieważ jest on ufundowany w działaniach zgodnych z obowiązującymi w danym społeczeństwie instytucjami i kulturą. Tylko negatywny kapitał społeczny powstaje dzięki „wymuszonej” wymianie ekonomicznej.

Tomasz Tokarski

Akumulacja kapitału a wzrost zatrudnienia w N-kapitałowym modelu wzrostu gospodarczego

Celem artykułu jest próba teoretycznej analizy współzależności zachodzących pomiędzy procesem akumulacji kapitału, wzrostem produktu, wzrostem zatrudnienia oraz implicite zmianami bezrobocia. Rozważania te prowadzone są na gruncie N-kapitałowego wzrostu gospodarczego. W analizowanym w artykule modelu wzrostu gospodarczego (będącym rozszerzeniem neoklasycznych modeli wzrostu Solowa, Mankiwa-Romera-Weila oraz Nonnemana-Vanhoudta) przyjmuje się m.in., że proces produkcyjny opisany jest przez N+1 czynnikową funkcję produkcji Cobba-Douglasa (w której w skład czynników produkcji wchodzi N różnych zasobów kapitału oraz nakłady efektywnej pracy), przyrost każdego z zasobów kapitału jest różnicą między inwestycjami w ów zasób a jego deprecjacją, popyt na pracę (podobnie jak w neoklasycznych modelach rynku pracy) wyznaczany jest przez zrównanie krańcowego produktu pracy z płacami realnymi, zaś płace realne kształtują się zgodnie z mechanizmem zbliżonym do tego, który występuje w modelach płac efektywnościowych Solowa i Summersa.

Jerzy Kleer

Globalizacja w warunkach różnych cywilizacji

Główną hipotezą artykułu jest próba uzasadnienia, że obecny etap globalizacji nie jest już wyłącznie wyznaczony przez trajektorie rozwoju, związane z euroatlantyckim kręgiem kulturowym. Istotne i nowe rozwiązania wnoszą kraje wywodzące się z Azji, ściślej z kręgu szeroko rozumianych państw chińskich czy o znaczącym wpływie tych grup etnicznych. Wśród głównych różnic w porównaniu do euroatlantyckiego modelu można wskazać na cztery właściwości: trwały udział państwa w gospodarce jako przedsiębiorcy (chociaż nie koniecznie); dominację kolektywizmu nad indywidualizmem, z którym związana jest umiejętność zespołowego działania oraz wysoki stopień zaufania; dualność rozwoju, zarówno w gospodarce, jak i polityce oraz wysoką skłonność do oszczędzania gospodarstw domowych.

Aleksander Łukaszewicz

W kwestii roli nauki i techniki w epoce globalizacji

Rozwój nauki i techniki, a zwłaszcza jej stan współczesny jest jedną z sił sprawczych procesu globalizacji gospodarki światowej. Jest także powodem obecnego kształtowania się gospodarki i społeczeństwa opartych na wiedzy (knowledge-based economy and society). Jednym z wyrazów zewnętrznych globalizacji są rozległe układy sieciowe (networking), ciągle zmienne, ale wykazujące w skali globalnej poważne asymetrie. Autor zastanawia się także nad współczesną, ciągle zmienną rolą państw narodowych w postępie naukowym i technicznym, w tym rolą czynników rynkowych i pozarynkowych w tym procesie. W rozważaniach położony jest akcent na wzajemne – pozytywne i negatywne – uwarunkowania z jednej strony rozwoju nauki i techniki, z drugiej – środowiska naturalnego i jego degradacji. Rozwiązywanie tych problemów zawiera w sobie ogromny potencjał innowacyjny. Podkreślone zostały miejsce i rola nauk społecznych w postępie naukowym – nauk ekonomicznych, prawnych, socjologii, demografii, jak też innowacji społecznych w ogólnym nurcie innowacyjnym. Mocno podkreślona idea sustainable development została skonfrontowana z licznymi negatywnymi cechami procesu globalizacji.

Teresa Bal-Woźniak

Przesłanki i konsekwencje uznania innowacyjności za kryterium sprawności systemu ekonomicznego

W artykule dowodzi się, że postępująca globalizacja i coraz bardziej zaawansowany proces budowy gospodarki opartej na wiedzy wymuszają dowartościowanie innowacyjności i włączenie jej w zestaw tradycyjnych kryteriów sprawności systemu ekonomicznego. W gospodarce postindustrialnej zdolność innowacyjna gospodarki krajowej decyduje o poziomie jej efektywności i konkurencyjności. Jest też wyznacznikiem jakości życia we wszystkich sferach bytu ludzkiego. Dla odrobienia dystansu rozwojowego Polsce potrzebna jest reforma instytucjonalna umożliwiająca usunięcie barier innowacyjności gospodarki.

Barbara Polszakiewicz

Rytmiczność jako zasadnicza cecha cyklu koniunkturalnego

Cykl koniunkturalny należy do najbardziej spornych zjawisk, zarówno jeśli chodzi o jego przyczynowe wyjaśnienie, jak i przedmiot polityki stabilizacyjnej państwa. Spory toczą się wokół samej definicji cyklu i tym samym jego zasadniczych właściwości. Często kwestionowany jest nawet sam fakt występowania cyklu, jako prawidłowości rozwoju kapitalistycznej gospodarki rynkowej. Autorka uzasadnia przyjętą przez siebie definicję cyklu koniunkturalnego oraz dowodzi rytmiczności, jako jego najistotniejszej właściwości. Materialną podstawą rytmiczności są dysproporcje powstające w trakcie inwestowania w trwałe urządzenia produkcyjne. Konstytuującą fazą cyklu jest natomiast kryzys ogólnej nadprodukcji. Próbę dowiedzenia powyższych tez oparto na analizie zmian koniunkturalnych po II wojnie światowej w gospodarkach Stanów Zjednoczonych oraz Republiki Federalnej Niemiec.

Adam P. Balcerzak

Współczesna polityka stabilizacyjna wobec problemów informacyjnej nieefektywności decydentów gospodarczych: przypadek Stanów Zjednoczonych

W ostatnich trzech dekadach teoria makroekonomii przeszła fundamentalne zmiany, związane z upadkiem tradycyjnego keynesizmu, ekspansją monetaryzmu, a następnie rewolucją racjonalnych oczekiwań, dającą podstawy dla rozwoju nowej ekonomii klasycznej i teorii realnego cyklu koniunkturalnego, a w końcu rozwoju nowej ekonomii keynesistowskiej. W obliczu tych dynamicznych zmian i podziałów podjęto próbę odpowiedzi na pytanie o kształt współczesnej powszechnie akceptowanej „stosowanej” polityki stabilizacyjnej. Na podstawie analizy dorobku powyższych nurtów przyjęto, że współczesna bieżąca polityka stabilizacyjna znajduje się głównie w gestii władz monetarnych. Sformułowano tezę, zgodnie z którą nieefektywność informacyjna związana z zanieczyszczeniami bieżących danych wykorzystywanych przez decydentów gospodarczych stanowi poważne zagrożenie dla powodzenia polityki stabilizacyjnej. Dzieje się tak mimo rosnących zdolności analitycznych i prognostycznych współczesnej ekonomii. Kwestia ta została poddana analizie na przykładzie gospodarki Stanów Zjednoczonych w ostatniej dekadzie oraz w okresie stagflacji lat 70. XX wieku.

Wacław Jarmołowicz, Dawid Piątek

Strategie transformacji a doświadczenia wybranych krajów. Elementy analizy porównawczej

Zmiany polityczne w krajach socjalistycznych w drugiej połowie lat 80. XX wieku sprawiły, że możliwa okazała się transformacja ustrojowa. Celem podjętych przemian ustrojowych stało się ustanowienie demokracji oraz wprowadzenie gospodarki rynkowej. Analiza doświadczenia wybranych państw Europy Środkowej: Czechosłowacji (a po jej rozpadzie Czech), Polski i Węgier wskazuje, że na wyniki transformacji gospodarczej wpływ miała strategia transformacji. Mimo najtrudniejszej sytuacji gospodarczej, w Polsce zdecydowano się na najbardziej radykalny program zmian. Węgry wybrały drogę zmian gradualistycznych, a Czechy metodę pośrednią. Biorąc zatem pod uwagę fakt, że program transformacji w Polsce był wprowadzany w najtrudniejszych warunkach i był najbardziej radykalny, a uzyskane wyniki makroekonomiczne najlepsze, można stwierdzić, że koncepcja transformacji szokowej, wykorzystująca przemiany kompleksowe i radykalne, okazała się skuteczną i efektywną metodą „wdrażania” przemian ustrojowych, a w tym i gospodarczych.

Michał G. Woźniak

Jak obecnie widzą polską transformację i jej przyszłość „ekonomiści z najwyższej półki”

Artykuł zawiera przegląd poglądów zaprezentowanych podczas sesji plenarnej VIII Kongresu Ekonomistów Polskich (Warszawa 2007 r.) poświęconej polskiej transformacji i jej przyszłości. W artykule zwrócono uwagę na koszty i korzyści procesu transformacji oraz realizowaną politykę społeczno-gospodarczą, uwarunkowania zewnętrzne przyszłości procesów transformacyjnych związane z integracją europejską oraz procesami destrukcji i tworzenia porządku globalnego, znaczenie koncepcji społecznej gospodarki rynkowej w docelowym modelu społeczno-ekonomicznym polskiej transformacji. Artykuł zawiera również uwagi polemiczne pod adresem poglądów prezentowanych przez referentów.

Zofia Dach

Przemiany współczesnych rynków pracy

W artykule omówiono wpływ procesów globalizacyjnych na kształtowanie się współczesnych rynków pracy. Szczególną uwagę zwrócono na rolę korporacji transnarodowych w procesie umiędzynarodowienia działalności przedsiębiorstw oraz ich wpływ na przemieszczanie zasobów i zdolności produkcyjno-handlowych. Wskazano przemiany w zakresie zapotrzebowania na pracę w dobie społeczeństwa opartego na wiedzy i informacji. Przedstawiono konieczność zmian w jakościowej strukturze wykształcenia i zatrudnienia, dostosowanych do potrzeb nowoczesnego społeczeństwa. Zasygnalizowano co czeka rynki pracy w przyszłości, z uwzględnieniem potencjalnych zawodów.

Andrzej Adamczyk, Robert W. Włodarczyk

Nowe zjawiska na rynkach pracy krajów Europy Środkowej i Wschodniej

W artykule przeanalizowano zmiany, które zaszły na rynkach pracy krajów Europy Środkowej i Wschodniej w latach 2000–2007. Po okresie dynamicznych przemian ustrojowo-gospodarczych rynki pracy krajów Europy Środkowej i Wschodniej weszły w fazę stabilizacji, jednakże ujawniły się w nich nowe problemy, które są konsekwencją uczestnictwa tych krajów w Unii Europejskiej i europejskiej unii monetarnej, a także pewnych utrwalonych uwarunkowań, zależności i instytucji, które nie poddały się reformom w ramach procesu transformacji. Celem artykułu jest pokazanie stopnia heterogeniczności rynków pracy poszczególnych krajów Europy Środkowej i Wschodniej, a także zidentyfikowanie stopnia opóźnienia i niedostosowania rynków pracy tych krajów na tle dawnej „15” krajów Unii Europejskiej. W ramach analizy empirycznej uwydatniono zmiany w obrębie aktywności zawodowej ludności, tworzenia nowych miejsc pracy, czasu pracy, rozmiarów zasobu osób pozostających bez pracy i trwałości tego zjawiska, a także produkcyjności czynnika pracy i stopnia wynagrodzenia pracy w relacji do pozyskiwanej wielkości produkcji. Przeprowadzona analiza wskazuje na duże rozbieżności w zakresie ewolucji charakterystyk rynków pracy w poszczególnych krajach Europy Środkowej i Wschodniej. Potwierdza ona też, że w przypadku kilku z nich istnieje poważna ujemna luka zapóźnienia rozwojowego w zakresie gospodarowania i wykorzystywania siły roboczej. Problemy związane z rynkiem pracy, które najbardziej ujawniły się w latach 2000–2007, to: nadmierny udział bezrobotnych długoterminowo, zbyt niska stopa aktywności ekonomicznej ludności i stopa zatrudnienia oraz nadal niska wydajność pracy.

Bogumiła Szopa

Zachowania gospodarstw domowych w Polsce wobec akcesji

Postawy polskich gospodarstw ewoluowały: od nadziei poprzez sceptycyzm, aż po daleko idącą akceptację faktu wejścia w struktury Unii Europejskiej. Obecnie dominuje poczucie aprobaty i rosnące zadowolenie z różnorakich efektów. Miniony, czwarty rok członkostwa stanowił jakby kontynuację i potwierdzenie obserwowanych wcześniej trendów, potwierdzając jednak coraz większy stopień odczuwania jego skutków przez zwykłych obywateli. Jest to podstawa do stwierdzenia, że obecność Polski w strukturach Unii Europejskiej stanowi nieustanne wyzwanie nie tylko dla władz, ale przede wszystkim dla społeczeństwa.

Leszek Kozioł

Problemy ładu korporacyjnego w sektorze prywatnym i publicznym

W artykule przedstawiono dyskusję wokół istoty i znaczenia pojęcia „corporate governance” w różnych nurtach teorii ekonomii oraz menedżerskich koncepcjach przedsiębiorstwa. Podano klasyfikację i krótką charakterystykę mechanizmów ładu korporacyjnego ze zwróceniem szczególnej uwagi na instrumenty wewnętrzne tego nadzoru wraz z opisem tzw. proefektywnościowych kontraktów. Wyjaśniono także specyfikę spółek kapitałowych sektora komunalnego. Omówiono tzw. postulaty sprawnościowe ładu korporacyjnego przedsiębiorstw głównie w odniesieniu do przedsiębiorstw komunalnych.

Stanisław Rudolf

Polskie doświadczenia wyniesione z działalności Europejskich Rad Zakładowych

Dyrektywa o Europejskich Radach Zakładowych stanowiła przełom w demokratyzacji europejskich stosunków przemysłowych. Polscy przedstawiciele uczestniczyli w pracach tych Rad na długo przed uchwaleniem przez Sejm ustawy na ten temat i wejściem jej w życie w maju 2004 r. Prowadzone wśród polskich członków tych Rad badania dostarczają bogatego materiału na temat ich pozycji, charakteru, oceny ich działalności itp. Jest to generalnie ocena pozytywna, chociaż respondenci zgłaszają pod ich adresem wiele zastrzeżeń. Badania ujawniają również poziom przygotowania polskich przedstawicieli do pracy w Radach, w tym przygotowania merytorycznego, organizacyjnego i językowego. Na uwagę zasługuje wysoka ich aktywność oraz skuteczność działania. W opracowaniu omówiono również uwagi krytyczne oraz postulaty pod adresem dyrektywy o Europejskich Radach Zakładowych. Przedstawiono również perspektywy rozwoju tych Rad w Polsce.

Krystyna Przybylska

Szanse i zagrożenia dla sektora bankowego w Polsce wynikające z fuzji banków BPH SA i Pekao SA

Od dziesiątków lat fuzje i przejęcia stanowią stały element gospodarki światowej. Procesy globalizacji, liberalizacji i deregulacji międzynarodowych rynków finansowych oraz postęp w dziedzinie technologii informatycznych powodują, że sektor bankowy stał się jednym z głównych obszarów dokonywania fuzji i przejęć, które należą obecnie do najczęściej stosowanych metod rozwoju banków. Jednak konsolidacja na polskim rynku bankowym budzi wiele kontrowersji i nie jest jednoznacznie oceniana, gdyż wiele spośród tych transakcji nie przyniosło oczekiwanych rezultatów. W artykule podjęto próbę oceny ekonomicznych skutków zawartej w 2007 r. fuzji Banku BPH SA z Bankiem Pekao SA. Zbyt krótki okres jaki upłynął od tego momentu spowodował, że przede wszystkim skoncentrowano się na analizie potencjalnych szans i zagrożeń, jakie wynikają z dokonanej fuzji, zarówno dla jej głównych bohaterów, jak i dla sektora bankowego w Polsce.

Aleksandra Lityńska

Czołowi przedstawiciele polskiej szkoły historycznej w ekonomii w okresie międzywojennym

Autorka przedstawia powstanie i rozwój polskiej szkoły historycznej i jej wkład do rozwoju teorii ekonomii. Bazą ideologiczną szkoły historycznej była szkoła narodowa, której przedstawiciele F. Skarbek oraz J. Supiński odeszli od uniwersalizmu szkoły klasycznej i nadali ekonomii charakter narodowy. Ich program pracy organicznej miał służyć odzyskaniu niepodległości. Dorobek czołowych reprezentantów szkoły historycznej okresu międzywojennego, m.in. S. Grabskiego, W. Grabskiego, R. Rybarskiego T. Brzeskiego, zawiera wiele elementów oryginalnych związanych z oparciem badań teoretycznych na analizach historycznych, krytyką sceptycyzmu teoriopoznawczego szkoły niemieckiej, poszerzeniem ekonomii o psychologię społeczną i łączeniem rozważań teoretycznych z problemami polityki gospodarczej i społecznej.


<<< Wróć do poprzedniej strony

Polskie Towarzystwo Ekonomiczne
00-042 Warszawa, ul. Nowy Świat 49
Nr konta: 38 1160 2202 0000 0000 6084 7735
KRS: 0000099464; NIP: 526-03-00-196; REGON: 007022016

© Polskie Towarzystwo Ekonomiczne
Kontakt z administracją serwisu: admin@pte.pl
Kontakt z ZK PTE: zk@pte.pl, tel. 22 55 15 401
Mapa strony   Poleć stronę znajomemu