Forum   Mapa strony   Kontakt  

 
Działalność nasza nie będzie tylko papierowa, dydaktyczna lub agitacyjna.
Staraniem naszym będzie, aby wszystko to, co powiemy lub napiszemy,
przemieniało się w czyn. Tylko też z tego punktu widzenia
podejmować się będziemy zadań, które uważać będziemy za ważne.
Wnoszenie sporów partyjno-politycznych do prac Towarzystwa jest wzbronionym
(§5 statutu Towarzystwa Ekonomicznego w Krakowie, uchwalonego 1 marca 1921 r.)

Newsletter PTE



Szukaj w serwisie



Ekonomista 3 / 2008

ARTYKUŁY

Adam LIPOWSKI
Model rywalizacji firm o wydatki nabywców

Stanisław LIS
Akcesja Polski do strefy euro – analiza krytyczna

Jerzy ŻYŻYŃSKI
Stopa podatkowa jako konsekwencja struktury gospodarczej

MISCELLANEA

Marta GÖTZ
Procesy aglomeracyjne w klasterach i ich wpływ na lokalizację bezpośrednich inwestycji zagranicznych

Ewa GAŁECKA
Hiszpański rynek pracy w Unii Europejskiej

Michał Gabriel WOŹNIAK
Wędrujący świat. Uwagi na marginesie lektury

RECENZJE I OMÓWIENIA

Grzegorz W. KOŁODKO
Wędrujący świat (Paweł Kozłowski)

Anna ZORSKA
Korporacje transnarodowe. Przemiany, oddziaływania, wyzwania ( rec.Marian Gorynia)

Paweł BOŻYK
stosunki ekonomiczne ( rec. Józef Misala)

Transition and Beyond , red. Saul ESTRIN, Grzegorz W. KOŁODKO, Milica UVALIC, (rec.Andrzej Koźmiński)

Streszczenia „Ekonomista” nr 3/2008

Adam Lipowski
Model rywalizacji firm o wydatki nabywców

Model rywalizacji firm o wydatki nabywców stanowi nową koncepcję teoretyczną w mikroekonomii. Na gruncie tego modelu można opisać zależność przyczynową miedzy konkurencją (rywalizacją) a dynamiką konkurencyjności produkcji, czego pozbawione są równowagowe modele konkurencji. Tę właściwość model rywalizacji osiąga dzięki odmiennym od modeli standardowych założeniom: 1) celem firmy jest dążenie do poprawy/stabilizacji (strategia ekspansji/zachowawcza) pozycji rynkowej jej produktów; 2) nabywcy minimalizują relację cena –jakość w obrębie silnych substytutów.

Z modelu wynika, że w ramach powyższych założeń oraz w ściśle określonych warunkach dotyczących podmiotowej i przedmiotowej struktury rynku wystąpią następujące zależności: wybór strategii → instrumenty rywalizacji → wydatki nabywców → efekty substytucji → dynamika konkurencyjności produkcji.

W sytuacji niepewnego popytu korzystne dla firmy efekty substytucji zależą od jej zdolności do redukowania tej niepewności. Jeśli firma wykazuje pod tym względem przewagę nad rywalami, posiada szansę na wzrost konkurencyjności. W przeciwnym razie może ona zanotować spadek konkurencyjności.

Słowa kluczowe: wydatki nabywców, instrumenty cenowo-jakościowe, instrumenty pozacenowo-jakościowe, efekty substytucji, pewność/niepewność popytu, antycypacja.

Stanisław Lis
Akcesja Polski do strefy euro – analiza krytyczna

Zasadniczym celem poznawczym artykułu jest przeprowadzenie - teoretycznej i empirycznej – krytycznej analizy funkcjonujących w polskiej literaturze ekonomicznej hipotez i poglądów odnośnie kosztów i korzyści płynących z przystąpienia Polski do strefy euro.

Analiza porównawcza wykazała, że bilans wejścia Polski do Unii Gospodarczej i Walutowej powinien być – w długim czasie – korzystny. Droga naszego kraju do strefy euro wydaje się jednak złożona ze względu na niespełnienie przez nasz kraj kryteriów konwergencji nominalnej (które zdaniem Autora są ahistoryczne) – a zwłaszcza realnej. Przed akcesją Polski do Eurolandu fundamentalnym problemem jest głęboka zmiana filozofii polityki ustrojowej – modernizacja państwa i gospodarki; usprawnienie polityki makroekonomicznej (mix policy). Polska – zdaniem Autora – powinna być „dojrzała” do czerpania korzyści płynących z integracji. Przedwczesne, dobrowolne zrezygnowanie z własnej polityki pieniężnej i kursowej nie gwarantuje zapewnienia stabilności makroekonomicznej Polski w obliczu obecnych wyzwań gospodarki światowej.

W konkluzji stwierdzono, że integracja z unią monetarną jest procesem pożądanym i per saldo korzystnym dla Polski.

Słowa kluczowe: Polska, strefa euro, polityka pieniężna, konwergencja

Jerzy Żyżyński
Stopa podatkowa jako konsekwencja struktury gospodarczej

Autor podejmuje kwestię wpływu stopy podatkowej na poziom dochodów i konsumpcji w gospodarce i jej wpływ na wielkość budżetu. Dowodzi, że stopa podatkowa nie wpływa na ogólną wielkość dochodów. Dowodzi, że wielkość stopy podatkowej powinna być funkcją struktury gospodarki w podziale na te dwa sektory. Następnie wykazuje, że podatek w różny stanowi obciążenie, które w przypadku najbiedniejszych jest płacone kosztem konsumpcji, średnio zamożnych kosztem konsumpcji i oszczędności, a w przypadku najbogatszych kosztem oszczędności. W efekcie cięcia podatkowe w różny sposób wpływają na te grupy podatników. Analizuje strukturę obciążenia podatkiem dochodowym w Polsce i dowodzi, że wprowadzeni podatku liniowego spowodowałoby straty dla rynku konsumpcyjnego w wysokości kilkunastu miliardów złotych, za to zysk sektora finansowego.

Słowa kluczowe: Polska, system podatkowy, reforma systemu podatkowego, proporcjonalny podatek dochodowy


<<< Wróć do poprzedniej strony

Polskie Towarzystwo Ekonomiczne
00-042 Warszawa, ul. Nowy Świat 49
Nr konta: 38 1160 2202 0000 0000 6084 7735
KRS: 0000099464; NIP: 526-03-00-196; REGON: 007022016

© Polskie Towarzystwo Ekonomiczne
Kontakt z administracją serwisu: admin@pte.pl
Kontakt z ZK PTE: zk@pte.pl, tel. 22 55 15 401
Mapa strony   Poleć stronę znajomemu