Barbara Liberda
Inwestycje w kapitał ludzki a stopa oszczędzania gospodarstw domowych w Polsce
Inwestycje w kapitał ludzki mierzone są prywatnymi nakładami na edukację oraz na ochronę zdrowia. Analiza jest oparta na wynikach badań budżetów gospodarstw domowych 32 tysięcy jednostek. Gospodarstwa domowe w Polsce ponoszą stosunkowo wysokie nakłady na tworzenie kapitału ludzkiego: 2% dochodu do dyspozycji na edukację i 5,3%dochodu na ochronę zdrowia.
Autorka wykazuje, że rozmiary inwestycji polskich rodzin w edukację i zdrowie zależą od struktury dochodów i struktury demograficznej gospodarstw domowych. Gospodarstwa domowe finansują ponad jedną piątą sumy wszystkich wydatków (publicznych i prywatnych) na edukację i około połowy całkowitych nakładów na ochronę zdrowia. Inwestycje gospodarstw domowych w ochronę zdrowia są w dużym stopniu wymuszone niedostatkiem inwestycji państwa w tej dziedzinie, natomiast inwestycje w edukację wynikają raczej z uświadomienia konieczności awansu cywilizacyjnego.
Robert Kelm
Ekonometryczny model cen i popytu na pieniądz w Polsce: perspektywa średniokresowa 1995-200
Analiza przedstawiona w artykule opiera się na bezpośrednim powiązaniu cen z agregatami pieniężnymi i aktywnością gospodarczą w ramach modelu
P* i jednoczesnym rozważeniu równowagi rynku pieniężnego za pomocą standardowej funkcji popytu na pieniądz. Wyniku estymacji wskazują, że rozszerzenie specyfikacji modelu o lukę bezrobocia i ceny ropy naftowej zapewnia stacjonarność składników losowych i daje mocne podstawy empiryczne do postawienia hipotezy o mieszanym charakterze czynników oddziałujących na ceny. Empiryczne potwierdzenie znajduje także hipoteza o istnieniu stabilnej zależności pomiędzy popytem na pieniądz i przepływami kapitałów zagranicznych.
Urszula Płowiec
Integracja gospodarcza Unii Europejskiej a relacje z krajami Wspólnoty Niepodległych Państw
Integrowanie się krajów zachodniej i środkowej Europy postępowało przede wszystkim na skutek dążności do likwidacji podziału pojałtańskiego. Istotnym motywem integrowania się było również umacnianie strefy pokoju i stabilizacji wokół wschodnich granic Wspólnot, a także rozszerzanie zasięgu jednolitego rynku europejskiego. Równolegle z tym procesem Wspólnoty Europejskie rozwijały powiązania z wieloma krajami Wspólnoty Niepodległych Państw, zwłaszcza z Rosją, która uznaje tę Wspólnotę za obszar swoich wpływów. Zmiany polityczne na Ukrainie doprowadziły do rozszerzenia i przyśpieszenia prac nad umacnianiem powiązań z Unią Europejską przy zachowaniu jednakże strategicznego charakteru stosunków z Rosją. Proces ewentualnego dostosowywania się Ukrainy do członkostwa w Unii musiałby być długotrwały i mógłby być realizowany przy założeniu umocnienia wspólnej polityki zagranicznej Unii, co przewidywał jej Traktat Konstytucyjny.