| . |
| Zarys
historii społecznego
ruchu ekonomicznego na ziemi krakowskiej.
|
Początki
zorganizowanego społecznego ruchu ekonomistów na ziemi
krakowskiej sięgają 1867 roku, kiedy to powstało Towarzystwo
Prawnicze i Ekonomiczne w Krakowie mające na celu rozwijanie w
wymiarze teoretycznym oraz praktycznym, obok kwestii prawnych, również
nauk ekonomiczno-społecznych. Po odzyskaniu przez Polskę
niepodległości w 1918 roku ekonomiści podjęli próbę
organizacyjnego wyodrębnienia się od prawników. W rezultacie
tych działań w 1921 roku zostaje założone – jedno z
pierwszych w niepodległej Polsce – Towarzystwo Ekonomiczne
w Krakowie, działające do wybuchu II wojny światowej. Po jej
zakończeniu krakowscy ekonomiści kontynuują swoją działalność
społeczną już w ramach ogólnokrajowego Polskiego Towarzystwa
Ekonomicznego. W Krakowie w 1946 roku utworzony zostaje jego
Oddział. Działalność Towarzystwa – podobnie jak w
okresie międzywojennym – obejmuje działalność naukową i
popularyzatorską w dziedzinie ekonomii. Organizowane są odczyty
publiczne, seminaria dyskusyjne, konferencje, kursy i szkolenia.
Prowadzona jest działalność publicystyczna i wydawnicza.
Towarzystwo włącza się aktywnie w procesy przemian
gospodarczych zachodzących w Polsce oraz troszczy się o rozwój
nowoczesnej myśli ekonomicznej. Szczególną troską obejmuje
proces edukacji ekonomicznej młodego pokolenia Polaków,
organizując od 1987 roku ogólnopolską Olimpiadę Wiedzy
Ekonomicznej.
Pracami Towarzystwa Ekonomicznego w
Krakowie, a następnie krakowskiego Oddziału Polskiego
Towarzystwa Ekonomicznego, kierowało dotychczas dziewięciu
prezesów, często stanowiących wybitne osobistości. Należeli
do nich: baron Jan Götz-Okocimski (w latach 1921-1930), prof.
Adam Krzyżanowski (1930-1939), prof. Witold Krzyżanowski
(1946-1958), prof. Bronisław Oyrzanowski (1958-1962), prof. Józef
Gajda (1962-1975), prof. Antoni Fajferek (1975-1985), doc. dr Adam
Rybarski (1985-1993), prof. Stanisław Lis (1993-2001) oraz prof.
Józef Machaczka (od 2001 roku). Dziś, u progu XXI wieku, przed
Towarzystwem stoją nowe wyzwania wynikające z konieczności
dostosowania polskiej gospodarki i społeczeństwa do wymagań
epoki cywilizacji informacyjnej.
|